FPN - Centar za međunarodno humanitarno pravo i međunarodne organizacije

Kontakt | Mapa sajta

Pitanja i odgovori

 

11. Šta humanitarno pravo predviđa u pogledu ponovnog uspostavljanja porodičnih veza?


Jedna od posledica oružanih sukoba je ta da se ratni zarobljenici i civilni internirci razdvajaju od svojih najmilijih, porodice se cepaju, a ljudi nestaju. Ženevske konvencije i Protokol I sadrže nekoliko pravnih odredaba za zaštitu tih žrtava. One se primenjuju u slučaju međunarodnih oružanih sukoba i ovlašćuju MKCK da obavlja sledeće zadatke:
1. Prosleđivanje porodičnih poruka i drugih obaveštenja (čl. 25 Četvrte konvencije).
Ovo uključuje:
· prijem i registraciju ličnih kartona ratnih zarobljenika i kartona interniranih građanskih lica, čije se kopije šalju porodicama navedenih lica;
· prosleđivanje korespondencije između lica lišenih slobode i njihovih porodica;
· prosleđivanje porodičnih obaveštenja (poruka Crvenog krsta) između razdvojenih članova porodice, ukoliko su uobičajena sredstva poštanskog saobraćaja nepouzdana;
· prijem i prosleđivanje obaveštenja o smrti.
Generalno uzevši, Centralna služba traženja MKCK-a deluje kao posrednik između zaraćenih strana, tačnije rečeno, između njihovih nacionalnih Biroa za obaveštavanje (vidi str. 25) u cilju razmene obaveštenja o licima koja su pod zaštitom
međunarodnog humanitarnog prava.
2. Traganje za nestalim licima (čl. 33 Protokola I i čl. 26 Četvrte konvencije)
3. Spajanje razdvojenih porodica (vidi str. 25, kao i čl. 74 Protokola I i čl. 26 Četvrte konvencije)

Ovakvu vrstu posla MKCK je započeo tokom Francusko-pruskog rata 1870. godine. Delujući kao posrednik, služba traženja MKCK-a, osnovana u Bazelu sa ciljem obnavljanja veza između ratnih zarobljenika i njihovih porodica, započela je sa razmenom spiskova ranjenika između zaraćenih strana. Od tada je Centralna služba traženja MKCK-a znatno proširila svoje delatnosti.

Nacionalni biroi za obaveštavanje

Treća Ženevska konvencija (čl. 122) propisuje da je neposredno po otpočinjanju neprijateljstava svaka zaraćena strana, kao i svaka neutralna sila na čijem se području nalaze državljani neprijateljske države, obavezna da osnuje informativnu službu za ratne zarobljenike koji se u njoj nalaze.Svaka zaraćena strana mora da obavesti sopstvenu službu za obaveštavanje o svim zarobljenicima koje drže njene oružane snage, kao i da dostavi sve raspoložive pojedinosti u vezi sa identitetom zarobljenika kako bi njihovi najbliži rođaci bili što je moguće pre obavešteni o njihovoj sudbini. Ukoliko takva služba ne postoji, to je čest slučaj u sukobima, MKCK na sebe preuzima da prikuplja obaveštenja o licima koja uživaju zaštitu Ženevskih konvencija.

Centralna služba traženja


"U nekoj neutralnoj zemlji će se ustanoviti Centralna agencija za obaveštenja o ratnim zarobljenicima. Međunarodni komitet
Crvenog krsta predložiće zainteresovanim Silama, ako to smatra potrebnim, organizovanje jedne takve agencije. Ta agencija će imati za zadatak da prikuplja sva obaveštenja o ratnim zarobljenicima do kojih može doći zvaničnim ili
privatnim putem; ona će ih dostavljati što je moguće brže zemlji porekla zarobljenika ili Sili čiji su oni pripadnici (...)"
(čl. 123 Treće konvencije)

Razdvojene porodice


"Svaka strana u sukobu će olakšavati istraživanja koja preduzimaju članovi porodica koje je rat rasturio da ponovo dođu u vezu jedni s drugima i da se sastanu ako je moguće (...)" (čl. 26 Četvrte konvencije)

 

Kontakt | Mapa sajta | © 2006 FPN - Centar za međunarodno humanitarno pravo i međunarodne organizacije